چوپان است . منظور اين است شدت هول و وحشت آن روز به قدرى است كه هر انسانى نفيسترين اموال خويش را فراموش مىكند . مرحوم « طبرسى » در « مجمع البيان » نقل مىكند كه بعضى « عشار » را به معنى « ابرها » گرفته‌اند ، و « عطلت » به معنى تعطيل شدن باران آنها است ، يعنى در آن روز ابرها در آسمان ظاهر مىشود اما نمىبارد ( ممكن است اين ابرها ناشى از گازهاى مختلف يا ابرهاى اتمى و يا توده‌هاى گرد و غبار حاصل از متلاشى شدن كوه‌ها در آستانه قيامت باشد كه ابرهايى است بدون باران ) . ولى « طبرسى » مىافزايد : « بعضى گفته‌اند تفسير » عشار « به » ابرها « چيزى است كه در لغت عرب شناخته نشده » . اما با توجه به مطلبى كه « طريحى » در « مجمع البحرين » آورده كه « عشار » در اصل به معنى شتران باردار است ، و سپس به هر بار دارى گفته شده ممكن است اطلاق آن بر « ابرها » نيز به خاطر آن باشد كه آنها نيز غالبا باردارند ، هر چند ابرهايى كه در آستانه قيامت در صفحه آسمان ظاهر مىشود باردار نيست ( دقت كنيد ) . بعضى نيز « عشار » را به معنى خانه‌ها يا زمينهاى زراعتى تفسير كرده‌اند كه در آستانه قيامت تعطيل مىگردد و از ساكنان و زراعت خالى مىشود . ولى تفسير اول از همه معروفتر است . در آيه بعد مىافزايد : « و در آن هنگام كه حيوانات وحشى جمع مىشوند » ( * ( وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ) * ) . همان حيواناتى كه در حال عادى از هم دور بودند ، و از يكديگر مىترسيدند